Μετάβαση στο περιεχόμενο


Φωτογραφία
- - - - -

Καθάρισμα καρμπυρατέρ


  • Αυτό το θέμα είναι κλειδωμένο Αυτό το θέμα είναι κλειδωμένο
1 απάντηση σε αυτό το θέμα

#1 vespoholic

vespoholic

    VFH Senior Member

  • Members
  • 4.034 Δημοσιεύσεις:

Καταχωρήθηκε 13 Οκτώβριος 2008 - 22:10 μμ

Συνεχίζοντας την προσπάθεια ενημέρωσης που ξεκίνησε με το λύσιμο κινητήρα, αλλαγή σετ συμπλέκτη και κατόπιν πολλαπλών παροτρύνσεων, παραθέτω το παρόν θέμα προκειμένου η λειτουργία του καρμπυρατέρ να γίνει κατανοητή από όλους. Όπως έχω ξαναπεί, κι αυτό το θέμα αυτό υπάρχει σε πολλές εκδόσεις σε διάφορες γλώσσες στο διαδίκτυο όμως όπως τείνω να το καθιερώσω πια lol3 δίνω τη δική μου εκδοχή με απλά Ελληνικά…
Το θέμα αυτό είναι αφιερωμένο στον φίλο μου τον mike. Μιχάλη ελπίζω μετά από αυτό να μην τα κάνεις χάλια πια…

Λίγη θεωρία για αρχή.
Το καρμπυρατέρ είναι αυτό που μετατρέπει τη βενζίνη από υγρό, σε νέφος υδρατμών (κατά τη γνώμη μου πιο σωστά «υγρατμών»), κι αυτό επειδή οι ατμοί της βενζίνης αναφλέγονται ποοοοολύ ευκολότερα απ’ ότι η υγρή βενζίνη (αν με κάποιο τρόπο μπορούσαμε να ρίξουμε υγρή βενζίνη σε ένα μοτέρ που δούλευε τότε αυτό θα «μπερδευόταν» και τελικά θα έσβηνε). Πως γίνεται αυτό? Το καύσιμο αναγκάζεται να περάσει από σωληνάκια με πολύ μικρές τρυπούλες (ζιγκλέρ) και όπως παρασύρεται από τον αέρα μετατρέπεται σε σπρέι. Τα ζιγκλέρ αυτά είναι τρία : του ρελαντί(min), του φουλ (max) και του τσοκ(starter) και έχουν νούμερα που καθορίζουν το μέγεθος της τρύπας τους (μη γελάσει κανείς τον έφαγα).

Εκτός από τη μετατροπή του υγρού σε ατμούς, το καρμπυρατέρ φροντίζει να τηρείται μια «λογική» αναλογία αέρα/καυσίμου (καθώς δεν μπορεί να υπάρξει καύση χωρίς οξυγόνο) που πρέπει να κινείται γύρω στο 14:1 (αέρας/βενζίνη). Η αναλογία αυτή είναι η ιδανική από πλευράς απόδοσης του καυσίμου και ένα τέτοιο μίγμα λέγεται στοιχειομετρικό. Όταν έχουμε περισσότερο καύσιμο (ή λιγότερο αέρα πχ. 12:1) τότε μιλάμε για «πλούσιο» μίγμα. Πλούσιο μίγμα θέλουμε όταν πχ. η μηχανή είναι κρύα. Στην αντίθετη περίπτωση (περισσότερος αέρας 16:1) μιλάμε για «φτωχό» μίγμα. Το φτωχότερο μίγμα μπορεί υπό συνθήκες να δίνει οικονομία και λιγότερους ρύπους αλλά στα 2χρονα μοτέρ σημαίνει και φτωχότερη λίπανση (άρα πιθανό κόλλημα…). Αρκετά με τη θεωρία καθώς κανείς μας δεν μπορεί να «μετρήσει» την αναλογία ενός μίγματος χωρίς μηχάνημα (σαν αυτό στα ΚΤΕΟ).
Το θέμα είναι πως ότι και να κάνουμε, όσο κι αν προσέχουμε, με τη σημερινή αποδεδειγμένα νοθευμένη βενζίνη (στο λεκανοπέδιο της Αττικής έχει καταγραφεί κατά καιρούς μέχρι και +40% νοθείας επί του συνόλου των πρατηρίων) ή/και τις συνθήκες λειτουργίας του μοτέρ (πολύ ώρα στο ρελαντί, πολύ σκόνη κλπ) έρχεται μία στιγμή που το «ρημάδι» το μοτέρ «δεν πάει». Κι αφού είμαστε σίγουροι ότι μπουζί αλλάξαμε πρόσφατα και είναι καλό (το δοκιμάσαμε άλλωστε και σπινθηρίζει) καταλήγουμε στο ότι έχει πρόβλημα το καρμπυρατέρ.
Τι κάνουμε ? Διαβάζουμε τη συνέχεια του θέματος... ;-)

Για να γίνει το θέμα κατανοητό απ’ όλους μας, το καρμπυρατέρ είναι από V50S (SHB 16:16) και ίσως είναι το πιο απλό που θα μπορούσε να παρουσιαστεί. Η λειτουργία του δε διαφέρει καθόλου από τη λειτουργία οποιουδήποτε άλλου καρμπυρατέρ καθώς οι βασικές αρχές ισχύουν για όλα.

Δημοσιευμένη  εικόνα
Στη φωτογραφία βλέπουμε:
με κίτρινο χρώμα η βίδα του ρελαντί (όσο τη βιδώνουμε ανεβαίνουν οι στροφές του ρελαντί)
με πράσινο χρώμα η βίδα που ρυθμίζουμε τον τζόγο στο γκριπ του γκαζιού (όσο ξεβιδώνουμε μειώνεται ο τζόγος)
με κόκκινο χρώμα η βίδα του "αέρα" ή πιο σωστά η βίδα του μίγματος (Αυτή φίλε μου VIONAS είναι που σου έκανε
νούμερα). Η βίδα αυτή (βελόνα καλλίτερα) ρυθμίζει το πόσο καύσιμο θα περνάει σε σχέση με τον αέρα. Για αρχή, τη
σφίγκουμε τέρμα (με το χέρι έτσι?) και την ξεβιδώνουμε 1,5 στροφές . Από 'κει κι ύστερα όσο ξεβιδώνουμε (με
μικροκινήσεις - 1/4 της στροφής κάθε φορά ή και λιγότερο) τόσο πιο πλούσιο μίγμα δίνουμε και όσο τη βιδώνουμε το
αντίθετο. Δοκιμάζουμε μέχρι που να ακούσουμε το μοτέρ να ανεβάζει χωρίς κομπιάσματα στροφές στο απότομο γύρισμα
του γκαζιού.
με μπλέ χρώμα το ζιγκλέρ του ρελαντί (ή ζιγκλέρ του min). Αυτό καθορίζει την ποσότητα βενζίνης που θα περνά στο
ρελαντί και παίζει ρόλο στις χαμηλές στροφές.
με μοβ χρώμα βλέπουμε τη ντίζα του τσοκ (αέρα).

Στην άλλη πλευρά μπορούμε να δούμε το "βαρελάκι" ή ρεζερβουάρ του καρμπυρατέρ (κόκκινο βέλος). Αυτό φροντίζει την αδιάλειπτη παροχή βενζίνης καθώς κρατάει πάντα ένα μικρό απόθεμα μέσω μιας διάταξης φλοτέρ που υπάρχει μέσα σ' αυτό και που δε διαφέρει καθόλου από το φλοτέρ στο καζανάκι της τουαλέτας σας.
Δημοσιευμένη  εικόνα
Επίσης με κίτρινο χρώμα βλέπουμε το σημείο εισόδου της βενζίνης. Εδώ βρίσκεται και το φιλτράκι του καρμπυρατέρ.

Ξεκινάμε ξεβιδόνωντας τα παξιμαδάκια του φιλτροκουτιού (ή παπά για τους παλιότερους)
Δημοσιευμένη  εικόνα
προσέχουμε τους αποστάτες (σωληνάκια) που φροντίζουν να μη ζαρώσει το φιλτροκούτι αν το παρασφίξουμε
Δημοσιευμένη  εικόνα
και βγάζουμε τις κόψες με την πένσα.
Δημοσιευμένη  εικόνα

Έτσι μπορούμε να ανοίξουμε το φιλτροκούτι και να βγάλουμε το ατσαλόμαλο που έχει για φίλτρο και να το πλύνουμε με βενζίνη. Πριν το τοποθετήσουμε καλό είναι να το λαδώσουμε ελαφρώς, αν και να μην το κάνουμε σύντομα θα λαδωθεί από τις επιστροφές του μίγματος. Η γαλάζια γραμή δείχνει την πορεία του εισερχόμενου αέρα.
Δημοσιευμένη  εικόνα


Οι δύο βίδες που φαίνονται μέσα σε κόκκινο κύκλο είναι αυτές που συγκρατούν τη διάταξη της "πεταλούδας" ή σωστότερα του slide.
Δημοσιευμένη  εικόνα
Το slide είναι ένα διάφραγμα που ανεβωκατεβαίνει ανάλογα με το γύρισμα του γκαζιού και επιτρέπει ή όχι τη διέλευση περισσότερου αέρα (που παρασύρει στο πέρασμα του περισσότερη βενζίνη) και το βλέπουμε (μαύρο) στη φωτο κάτω.
Ένα καθαρισματάκι θα του επιτρέψει να ανεβοκατεβαίνει ανεμπόδιστα.
Δημοσιευμένη  εικόνα

Τη ντίζα του τσοκ την αφαιρούμε ξεβιδώνοντας το (κίτρινο βέλος) παξιμαδάκι που την κρατάει. Με κόκκινο φένεται το μπουλονάκι που κρύβει το φίλτρο της βενζίνης (το έχω ήδη ξεβιδώσει λίγο για να φανεί καλλίτερα)
Δημοσιευμένη  εικόνα

Ξεβιδόνωντας λοιπόν το μπουλονάκι το πιο πιθανό είναι να δούμε αυτό:
Δημοσιευμένη  εικόνα

Εντάξει αστειεύομαι... αυτό είναι από το μοτέρ που έλυσα τις προάλλες και που πιθανότατα δεν έχει καθαριστεί κάποια χρόνια γι' αυτό και το άνοιξα για να έχουμε μία καλλίτερη εικώνα. Αυτό που θα δει κανείς είναι μάλλον κάτι πιο κοντα στην παρακάτω φωτο
Δημοσιευμένη  εικόνα
με λίγη περισσότερη γλίτσα αφού το λάδι που έχει ήδη η βενζίνη βοηθάει στο να "κολλάει" η γλίτσα πιο εύκολα στο φιλτράκι κι αφού ανοίξαμε το καρμπυρατέρ γιατί είναι βρώμικο (άρα όλο και κάτι θα βρούμε στο φίλτρο...)

Ξεβιδώνοντας τις δύο βίδες από το βαρελάκι βλέπουμε το φλοτέρ
Δημοσιευμένη  εικόνα
το ζιγκλέρ του φουλ (κίτρινο βέλος) και το ζιγκλέρ του τσοκ(κόκκινο βέλος). Με το πράσινο βέλος δείχνεται η θέση της βελόνας του φλοτέρ.

Βγάζοντας τον πείρο βγαίνει το φλοτεράκι και αποκαλύπτεται η βελόνα.
Δημοσιευμένη  εικόνα
Η βελόνα είναι αυτή που όταν πλημυρίσει το βαρελάκι και σηκωθεί το φλοτέρ, κλείνει την είσοδο της βεζίνης (άρα αποφεύγεται η υπερχείλιση) καθώς το σπρώχνει το φλοτέρ. Όταν γκαζόσουμε και καταναλόσουμε λίγη βενζίνη, πέφτει το φλοτέρ, ανοίγει η βελόνα και πάλι απ' την αρχή. Αν η βελόνα δεν "σφραγίζει" καλά τότε έχουμε υπεχείλιση...

Στην παρακάτω φωτο φαίνεται το φλοτέρ, η βελόνα, ο πείρος και από αριστερά προς τα δεξιά ζιγκλέρ του τσοκ(starter), ζιγκλέρ ρελαντί(min), ζιγκλέρ του φουλ(max) και βελόνα μίγματος.
Δημοσιευμένη  εικόνα

Με τούτα και μ' εκείνα έχουμε κάνει το καρμουρατέρ μπίλιες.
Τι κάνουμε τώρα ?
Με πινέλο και βενζίνη ή white spirit καθαρίζουμε τη γλίτσα από το σώμα του καρμπυρατέρ.
Με white spirit(ή βενζίνη) και πεπιεσμένο αέρα (η καλλίτερη λύση) ή με χάλκινο συρματάκι (από ένα καλώδιο) καθαρίζουμε τις τρυπούλες των ζιγκλέρ προσέχοντας ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ να μην τις τραυματίσουμε.
Με τον πεπιεσμένο αέρα (αν έχουμε κονφλέρ) φυσάμε μέσα σ' όποια τρύπα βλέπουμε στο σώμα του καρπυρατέρ.
Με ΧΕΡΙΑ ΚΑΘΑΡΑ (δεν κάναμε τόσο κόπο για να ξαναμπεί μπίχλα σε καμιά τρυπούλα...) βαδίζουμε αντίστροφα και ΔΕΝ ΠΑΡΑΣΦΙΓΚΟΥΜΕ γιατί το σώμα του καρμπυρατέρ είναι αλουμίνιο και οι βίδες σίδερο (ποιος χάνει?).

Στο συγκεκριμένο καρμπυρατέρ που προορίζεται για 50αράκια ή 75αράκια έχω την ταπεινή άποψη πως δεν έχει νόημα να ψάχνει κάποιος να βάλει μεγαλλίτερο ζιγκλέρ απ' ότι προβλέπεται (καλλίτερα να βάλει ένα SHBC 19:19). Στα μεγαλλίτερα όμως μπορεί να υπάρχει αποτέλεσμα όμως χρειάζεται προσοχή και ψάξιμο και να μην ξεχνάμε ότι μεγαλλίτερο ζιγκλέρ προϋποθέτει και μεγαλλίτερη ποσότητα αέρα άρα και μεγαλλίτερο χώρο εκτόνωσης στην εξάτμιση.
Αυτό για όσους σκεφτούν πρόχειρα και πουν " Τι κάλα! θα βάλω ένα μεγαλλίτερο νούμερο φουλ και θα γκαζώνω πιο πολύ"

Για αύριο σας το έταξα... σήμερα σας το έδωσα... Τι άλλο πια ??? lol
Η όλη διαδικασία (όσο βρόμικο κι αν είναι το καρμπυρατέρ) δεν κρατάει πάνω από δέκα λεπτά μαζί με το πλύσιμο των χεριών και τέσερις γουλιές καφέ (παραπάνω δεν προλαβαίνεις...)
Καλή διασκέδαση.
Όποιος έχει απορίες ξέρει τι να κάνει (πχ. να ψάξει στο google... :sok: google: ) lol3 lol3 lol3
Δε χρειάζεται να πω "μη διστάσετε να ρωτήσετε... " ;-)

#2 YiannisGPX

YiannisGPX

    Administrator

  • Members
  • 20.215 Δημοσιεύσεις:
  • LocationΑθήνα
  • Μοντέλο Vespa/Lambretta:Vespa PΧ125E

Καταχωρήθηκε 25 Οκτώβριος 2008 - 11:33 πμ

vespoholic PART II

Για να ολοκληρωθεί το θέμα "Καθάρισμα καρμπυρατέρ", παρατίθεται ομοίως με τα παραπάνω η διαδικασία για το καρμπυρατέρ της σειράς Ρ.

Μεταφράζω από παλαιότερο ποστ του Σωτήρη (Sotiris_C)


Βήμα 1ο
Γυρίστε το ρουμπινέτο της βενζίνης στο Off και δουλέψτε τη μηχανή μέχρι να μείνει από βενζίνη. Αυτό βοηθάει στο να μην έχουμε διαρροές βενζίνης πάνω στο μοτέρ ή άλλού. Προσωπικά, αυτό δεν το έχω κάνει ποτέ. Απλά "τρέχει" λίγη βενζίνη από το σωληνάκι μέχρι να το σηκώσετε ψηλά ή μέχρι να αδειάσει αν έχετε κλείσει τη βενζίνη.
Ξεκινάμε με το να ξεβιδώνουμε τις βίδες με τα βέλη στη φωτο. Έτσι θα μπορέσουμε να βγάλουμε το καπάκι του καρμπυρατέρ και να "μπούμε" στα εντόστια του. ΠΡΟΣΟΧΗ κατά το βγάλσιμο να μην καταστραφεί η λαστιχένια φλάντζα του καπακιού. Με μια ματιά ελέγχουμε αν είναι σε καλή κατάσταση, αλλιώς την αλλάζουμε.
Δημοσιευμένη  εικόνα


Βήμα 2ο
Ξεβιδώνουμε τις βίδες (βλέπε βέλη) για να βγάλουμε το φίλτρο αέρα και κατά συνέπεια να δούμε τα ενδότερα του καρμπυρατέρ. Το φίλτρο αέρα το πλένουμε με βενζίνη και το αφήνουμε να στεγνώσει ή το φυσάμε αν έχουμε κονφλέρ. Το "λερώνουμε" ομοιόμορφα με λίγο λαδάκι (χωρίς ξύδι, αλάτι, ρήγανη κλπ) για να κατακρατεί πιο εύκολα τη σκόνη του αέρα. Εάν δεν το κάνουμε αυτό δεν πειράζει καθώς το φίλτρο θα λαδωθεί έτσι κι αλλιώς από την επιστροφή καύσιμου μίγματος λόγω της (φυσιολογικής) λειτουργίας του. Όσοι αναρωτιούνται γιατί θα θυμίσω εκείνο το αρχειάκι του Σωτήρη που έδειχνε τον 2χρονο κύκλο όπου φαινόταν ένα μέρος του καύσιμου μίγματος που επέστρεφε στο καρμπυρατέρ (στιγμιαία) πριν την επόμενη "εισαγωγή"
Δημοσιευμένη  εικόνα


Βήμα 3ο
Για να αφαιρέσουμε το σώμα του καρμπυρατέρ πρώτα πρέπει να λύσουμε τη ντίζα του "αέρα" (τσοκ) ξεγαντζώνοντας την από το λεβιεδάκι. Στη συνέχεια αφαιρούμε το σωληνάκι της βενζίνης ξεβιδώνοντας το μπουλωνάκι που το συγκρατεί. Εάν δεν έχουμε κάνει ότι πρωτείνει το 1ο βήμα τότε θα τρέξει λίγη βενζίνη (όση έχει μέσα το σωληνάκι). Ξεβιδώνουμε τα 2 11mm σωληνωτά παξιμαδάκια που κρατούν το καρμπυρατέρ.
Δημοσιευμένη  εικόνα


Βήμα 4ο
Μόλις ξεβιδώσουμε τα παξιμαδάκια τραβάμε σιγά-σιγά και ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΠΑΝΩ και έξω απ'το κουτί του. Αυτό που φαίνεται από την τρύπα είναι ο στρόφαλος! Βάζουμε ένα καθαρό πανάκι να σκεπάζει την τρύπα για να μην πέσει μέσα κάτι και το μετανοιώσουμε... Πιθανότατα θα έχει μείνει στο κουτί και η φλάντζα βάσης του καρμπυρατέρ αν δεν έχει βγει μαζί του.
Δημοσιευμένη  εικόνα


Βήμα 5ο
Το φίλτρο αέρα μπορείτε να το καθαρίσετε με ειδικό σπρέυ. Το 2ο πληθυντικό πρόσωπο ("μπορείτε") δεν το χρησιμοποίησα τυχαία καθώς δε συμφωνώ με την αλόγιστη χρήση σπρέι ή περίεργων χημικών. Για 'μένα η χρήση βενζίνης ή white spirit είναι υπεραρκετή. Ακόμα κι ο "πνευματικός ιδιοκτήτης" του κειμένου προτείνει χρήση γαντιών κλπ κατά τη χρήση καθαριστικών σπρέι.
Μεγάλα παιδιά είστε αποφασίστε μόνοι σας (ή κατά την Κρητική διάλεκτο "Ξα σας!")
Εάν παρ' όλο τον πρόλογο χρησιμοποιήσετε σπρέι, ψεκάστε από μέσα προς τα έξω μέχρι να βγαίνει καθαρό υγρό.
Δημοσιευμένη  εικόνα


Βήμα 6ο
Τώρα, πριν ξεκινήσουμε το λύσιμο πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να το έχουμε καθαρίσει εξωτερικά. Βγάζουμε το φιλτράκι της βεζίνης (μεσαίο βέλος) ξεβιδώνοντας το καπάκι του. Προσεκτικά με ένα κατσαβιδάκι το βγάζουμε και το καθαρίζουμε. Εννοείται ότι εάν είναι σκισμένο (πράγμα απίθανο) το αλλάζουμε.
Δημοσιευμένη  εικόνα


Βήμα 7ο
Αυτός είναι ο λόγος που μπορεί να αλλάξουμε το φιλτράκι της βενζίνης. Αν δηλαδή υπάρχει "κρούστα" στο φιλτράκι (βλέπε τα βέλη στις σκιές) και δεν μπορούμε να το καθαρίσουμε με φρέσκια βενζίνη-white spirit-σπρέι καθαρισμού και μαλακό πανάκι τότε το αλλάζουμε. Ξεβιδώνουμε τις βίδες που κρατούν το καπάκι του φλοτέρ (τα βέλη αριστερά και δεξιά από το μεσαίο) και το βγάζουμε. Πιθανότατα θα υπάρχει λίγη βενζινη, ακόμα εκεί μέσα.
Δημοσιευμένη  εικόνα



Βήμα 8ο
Για να βγάλουμε το φλοτέρ σκουντάμε με ένα συνδετηράκι (βλέπε φωτο) το αξονάκι που το συγκρατεί. Καθαρίζουμε το μπαλάκι του φλοτέρ (πιθανότατα θα είναι πεντακάθαρο καθώς κολυμπάει στη βενζίνη). Αν έχει ρωγμές το αλλάζουμε.
Δημοσιευμένη  εικόνα


Βήμα 9ο
Ελέγχουμε για τυχόν σπασίματα ή φθορές που μπορεί να επηρρεάζουν τη λειτουργία του φλοτέρ (έδρα της βελόνας, περίμετρος μπάλας φλοτέρ). Αν έχει έστω και μία σταγώνα καυσίμου (ή γενικότερα υγρού) μέσα στη μπάλα του φλοτέρ την αλλάζουμε γιατί δεν θα επιπλέει σωστά, η βελόνα δε θα κλείνει σωστά και θα έχουμε μόνιμα υπερχείλιση βενζίνης. Η βελόνα τώρα θα πρέπει να έχει μία καθαρή (χωρίς πουρί) μύτη και να μην έχει σχηματίσει πατούρα. Διαφορετικά την αλλάζουμε
Δημοσιευμένη  εικόνα


Βήμα 10ο
Αυτό είναι το ζιγκλέρ του ρελαντί (min), το καθαρίζουμε και βλέπουμε στο φως τις τρυπούλες του ανοικτές. Όπως έχω πει και παραπάνω ΔΕΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ. Το πολύ πολύ ένα συρματάκι από πολύκλωνο καλώδιο (μία χάλκινη τρίχα) που δεν πρόκειται να κάνει ζημιά αφού είναι μαλακό και χάλκινο.Καθαρό πλέον, το ξαναβιδώνουμε μέχρι να πιάσει ΟΧΙ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ!
Δημοσιευμένη  εικόνα


Βήμα 11ο
Αυτό είναι το ζιγκλέρ του φουλ (max). Αυτό το ζιγκλέρ είναι τρία διαφορετικά κομάτια. Λύστε το ΜΟΝΟ αν δεν μπορείτε μα το καθαρίσετε. Όπως είπαμε, βενζίνη-white spirit-σπρέι καθαρισμού καρμπυρατέρ και αέρας με πίεση. Ισχύει το ίδιο για το σφίξιμο. ΟΧΙ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ!
Δημοσιευμένη  εικόνα


Βήμα 12
Αυτό είναι το ζιγκλέρ του τσοκ (starter). Κάνουμε ότι και παραπάνω.
Δημοσιευμένη  εικόνα


Βήμα 13ο
Ξεβιδώνοντας τις δύο βίδες που δείσνουν τα βέλη βγάζουμε το σλάιντ. Επειδή το πιέζει κάτω ένα ελατήριο κρατάμε το καπάκι κατω πριν βγάλουμε τις βίδες για να μη φάμε καμμιά βίδα κατά λάθος. Βγάζουμε το σλάιντ και ελέγχουμε να μην έχει γδαρσίματα ή πουρί. Θα πρέπει να αναιβοκατεβαίνει χωρίς δυσκολία ή κολλήματα σε όλο το μήκος της διαδρομής του. Λίγο καθάρισμα στους οδηγούς του σλάιντ με μαλακό πάνί κάνει καλό.
Δημοσιευμένη  εικόνα


Βήμα 14ο
Στο καπάκι του σλάιντ υπάρχει ένα τσιμουχάκι που για να το βγάλουμε τραβάμε το αξονάκι που ωθεί το σλάιντ μέχρι τέρμα. Εάν δεν είναι σε καλή κατάσταση - αντικατάσταση.
Δημοσιευμένη  εικόνα


Βήμα 15ο
Μία βίδα κρατά το καπάκι με το λεβιεδάκι του τσόκ. Την ξεβιδώνουμε και βγάζουμε το ζιγκλέρ του τσοκ. Ελέγχουμε το τσιμουχάκι και καθαρίζουμε ομοίως.
Δημοσιευμένη  εικόνα


Βήμα 16ο
Έχουμε ολοκληρώσει το καθάρισμα του σώματος του καρμπυρατέρ. Όσοι δεν έχουν ξεχωριστό δοχείο λαδιού (αυτόματη μίξη) σταματούν εδώ και με την αντίστροφη διαδικασία προσέχωντας να μην παρασφίγκουμε επανασυναρμολογούμε το καρμπυρατέρ.
Η αφαίρεση της ανλτίας μίξης λαδιού ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ εάν δεν έχετε προβλήματα λίπανσης (κόλημα μοτέρ...)
Για να αφαιρέσουμε την ανλτία πρώτα αφαιρούμε το σωληνάκι του λαδιού και το ταπώνουμε με μια βίδα (ή το σηκώνουμε και το κολλάμε στο σασί με λίγη ταινία) για να μην τρέχει. Κατόπιν, βγάζουμε τις τρεις βίδες και χαλαρώνουμε το αντλιάκι.
Δημοσιευμένη  εικόνα


Βήμα 17ο
Εάν είχαμε πρόσφατα κόλημα μηχανής (και γι΄αυτό το λόγο λύνουμε την αντλία) θα πρέπει να αφαιρέσουμε το κουτί του καρμπυρατέρ για να ελέγξουμε τη διαδρομή του λαδιού κάτω από αυτό. Το κουτί του καρμπυρατέρ βγαίνει ξεβιδώνοντας μία βιδούλα κάτω από τη φλάντζα βάσης του καρμπυρατέρ. ΑΛΛΙΜΟΝΟ ΣΑΣ αν πέσει μέσα στο στροφαλοθάλαμο... άρα λοιπόν, ΠΡΟΣΟΧΗ!
Δημοσιευμένη  εικόνα


Βήμα 18ο
Οι ντίζες και τα σωληνάκια κάνουν λίγο δύσκολη τη διαδικασία αφαίρεσης του κουτιού του καρμπυρατέρ οπότε υπομονή και προσοχή. Μπορείτε βέβαια να το αναποδογυρίσετε πάνω από τη μηχανή χωρίς να βγάλετε τα σωληνάκια κλπ. Βεβαιωθείτε ότι τίποτε δε φράζει τη διαδρομή του λαδιού (που αποκλείεται αφού είπαμε πως το μοτόρι μας κόλησε από έλλειψη λαδιού). Εάν υπάρχει μούργα την καθαρίζουμε (πλαστικό βουρτσάκι και βενζίνη ή ...σπρέι) και αλλάζουμε τη φλάντζα εάν δεν είναι σε αξιοπρεπή κατάσταση.
Δημοσιευμένη  εικόνα

Στο σημείο αυτό έχουμε τελειώσει και ακολουθόντας τη διαδικασία από το τέλος προς την αρχή έχουμε ένα καθαρό καρμπυρατέρ και είμαστε έτοιμοι για βόλτες.

Κλείνοντας θα πρέπει να πω (κι ας θεωρείται αυτονόητο) πως καλόν είναι να αλλάζουμε πάντα όλες τις φλάντζες-τσιμούχες-πατατόχαρτα κλπ με καινούρια πριν συναρμολογήσουμε.
Αν κάποιος δεν είναι σίγουρος που πάει το κάθε "πράγμα" μπορέι πάντα να σημειώνει ή να τυπώσει τη διαδικασία.
Ελπίζω να βοήθησα.
  • SaMaN, maimos, manolis125px and 1 other like this